We Will Meet Again

เธอเคยสงสัยว่ามันคือโปรแกรมบางอย่าง ไม่อย่างนั้นทำไมถึงได้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยบ้างล่ะ แต่โปรแกรมก็ไม่น่าจะทิ้งวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด แล้วอ้อมผ่านกับดักของเธอไปได้นี่นา "ดูเหมือนว่า พวกเราจะเจอกับสงครามที่ยืดเยื้อแล้วสินะ" เธออ้าปากหาว "รีบนอนเถอะ สิ่งมีชีวิตอินทรีย์ควรรู้จักถนอมความฝันเอาไว้นะ" บรรยากาศรอบข้างเริ่มมืดลง จู่ๆ เธอก็สะดุ้งตื่น แต่ข้อมูลที่ตกค้างอยู่ก็ได้ถูกกวาดล้างและเผาทำลายไปแล้ว ราวกับฝันตื่นหนึ่ง ...ยกเว้นก็แต่รสชาติแห่งความล้มเหลวเท่านั้น ที่ยังคงเหมือนจริง