Sleep Like the Dead

แม้จะนอนหลับอย่างเป็นสุขอยู่บนบ่าของท่านนายพล แต่มือของเด็กชายก็ยังกุมดาบเอาไว้แน่น เขาตบแก้มของเด็กชายเบาๆ และได้ยินเสียงพึมพำออกมา "ท่านนายพล...ในที่สุด...ผมก็ชนะแล้ว..." เขานิ่งงัน ทันใดนั้นก็นึกได้ว่า เมื่อเทียบกับเด็กชายที่พยายามเติบโตอยู่ทุกวันแล้ว ตัวเขาได้ผ่านวันเวลาอันยาวนานมาก่อน และเคยชินกับ "ความคงที่ไม่ผันแปร" ได้นานแล้ว "อีกไม่นาน นายก็จะอยู่เหนือกว่าทุกคน ต่อจากนั้นต่างหาก ถึงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่แท้จริง..."