Memory's Curtain Never Falls

ไม่ว่าจะเป็นดาวที่รุ่งโรจน์ ดาวที่รกร้าง ดาวที่อายุขัยสั้น หรือดาวที่อยู่มายาวนาน... ทุกดวงดาวและทุกช่วงเวลา ล้วนเกิดเหตุการณ์ต่างๆ นับไม่ถ้วน ประวัติศาสตร์ที่ก่อตัวขึ้น จะหลอมละลายในสัมผัสเดียว และกลายเป็นน้ำตา ที่ไหลรินออกมาจากดวงตาของโลกา... บ้างก็บอกว่า น้ำตาเหล่านั้นหนักอึ้งอย่างยิ่ง กาลเวลาที่สั่งสมไว้ จะทำให้ความเป็นนิรันดร์จางหายไป บ้างก็บอกว่า มันเป็นเรื่องราวน่าอัศจรรย์ ทั้งความเศร้าโศกที่แจ่มชัด และความยินดีที่แสนสงบ ทั้งหมดนี้ไม่มีความปลอมเปลือก ปะปนเลยแม้แต่น้อย กาแล็กซีหลั่งไหลไปอย่างเงียบงัน เขาไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด เพียงแค่จ้องมอง... จ้องมองและเฝ้ารอ ให้พวกมันกลายเป็น "ความทรงจำ"